Kontu Laborategia ikerketa taldea “Kontatzearen lana” hitzaldi sortar (GIU 2021/02)

Ponentes: Javier Auyero (Ikerbasque, UT Austin), Javier Callejo (UNED), Adolfo Estalella (CSIC), Gabriela Polit (UT Austin)

Participan: David Casado-Neira, Gabriel Gatti, Elixabete Imaz, Ignacio Irazuzta, María Martínez, Mariana Norandi, Álvaro Villar, Paula Calcedo

Trantsizio ekosozialen, klima-aldaketen eta krisi sistemikoen garaian, artistak eta sortzaileak ere birkokatu egin behar gara, gure praktikak berriro planteatu behar ditugu klabe sakon ekologikoetan. Permakulturak eta bere printzipioek aukera paregabea eskaintzen dute horretarako, horizonte jasangarri, zirkular edo birsortzaileetara bideratzeko. Hitzaldi-tailer honek permakulturari buruzko sarrera labur gisa balioko du, naturaren funtzionamenduan oinarritutako sistema, elkarrekin lotutako hiru etikaren inguruan egituratzen dena: 1) lurraren zaintza; 2) pertsonen zaintza; 3) energiaren, baliabideen eta soberakinen bidezko birbanaketa; eta hamabi printzipio filosofiko eta praktiko aplikatzea, gai formalak, materialak eta erlazionalak birpentsatzen lagun diezaguketenak.

 

Ricardo Antón Troyas. Esploratzailea, des-artista, trantsizioko diseinatzailea, maisu ezjakina, aita berantiarra. ColaBoraBora uharteko biztanlea. Uharte horretan, ZERak birdefinitzen dituzte, NOLAak eraldatuz, eta lankidetza-egoeren diseinuaren eta erraztasunaren inguruan lan egiten dute. Agian gaizki ikusten duelako, bere botere nagusiak begirada kritikoa, ikuspegi sintetikoa eta ikuspegi sistemikoa ematearekin lotuta daude. Bere egunerokoan DNA kolaboratiboa sustatzen du, berrikuntza prozesuen diseinuaren, saregile lanaren, jakintzen konpostajearen eta konbentzioen hackeoaren artean mugituz. Goizean, jaikitzean, mantra bat bezala errepikatzen da: GAUZA-GUTXIAGO-ETA-ZAINDUAGOAK-GAUZA-GUTXIAGO-ETA-ZAINDUAGOAK-GAUZA-GUTXIAGO-ETA-ZAINDUAGOAK. Oraingoz, beste ezerk baino gehiago, bere burua engainatzen du, baina… horretan ari da!

 

Este poderoso volumen es una reflexión sobre el arte de narrar vidas vividas al margen, aquellas marcadas por la exclusión, el desamparo, el sufrimiento y la invisibilidad social. Con precisión lírica y audacia intelectual, en el libro se reflexiona sobre los límites de la escritura académica, ofreciendo una exploración que trasciende los géneros sobre cómo contamos historias que se resisten a ser contadas. Cada capítulo es una invitación: a escuchar más profundamente, a escribir de manera más ética y a reconocer los silencios que acechan nuestras disciplinas. Lleno de ideas y provocaciones, este trabajo no solo es una contribución a la imaginación socioantropológica, sino una llamada a reformularla.

Javier Auyero
(Universidad de Texas, Austin, Ikerbasque research professor, EHU)

Es necesaria la filosofía de la intemperie que aquí se propone, buscar pensar esa situación extrema que nos condena a vivir, parir y morir fuera de lo social, en una normalización del exterminio, de la mala suerte. También es preciso proponer una filosofía del reparo, el reparo de la ausencia, de lo que se ha perdido o roto en ese transitar que no es natural ni normal. El reparo: un espacio donde cobijarse, donde sobrevivir como humanos, desde donde poder elaborar un convidar. Eso también nos han negado en la intemperie, tener para convidar, y así es como la convivencia social hace un puente, la reciprocidad; no solo recibir, tener para dar. Este libro tiene, también, mucho para dar.

Susana Fernández (Colectivo Ni todo está perdido)

In Squatter Life, sociologist Javier Auyero and anthropologist Sofía Servián detail the diverse and often precarious strategies that Argentina’s urban poor rely on to survive. Blending three years of ethnographic fieldwork and anthropological theory with personal narratives of Servián’s experience growing up and living in a squatter settlement, the authors examine how Argentina’s squatter communities contend with violence and secure necessities like food, land, and housing despite inadequate state support and protection. Auyero and Servián recount the bricolage of tactics these individuals employ to make ends meet, such as relying on highly exploitative jobs, patronage, and networks of reciprocal exchange that can involve illicit activities. Analyzing how these survival strategies intersect with class, gender, and political domination, the authors present a nuanced account of marginality in Argentinian squatter settlements while maintaining a deeply human portrait of survival and persistence.